شده‌اند ، در ماه : مرداد و شهريور گلهائى خوشه مانند مىدهد كه سفيد و بزردى متمايل هستند و داراى بوئى نظير بوى بادام تلخ مىباشند . قسمت طبى آن : گلهاى آن است . مواد فعالهء آن : موادى است پاك‌كننده و ادرارآور و عرق‌آور . استعمال طبى آن : 1 - از خارج : شيرهء آن از براى تسكين درد دندانى كه روماتيسمى يا پوسيده باشد استعمال مىشود . ب - از داخل : شيرهء گلهاى اين گياه براى معالجهء أمراض ذيل آشاميده مىشود : روماتيسم ، التهاب عرق النساء يعنى سياتيك ، دردهاى پشت كه در اثر روماتيسم پيدا شده باشد ، درد مفاصل ، اوزيما : اوزيما مرضى است كه مايعاتى از طريق خون در بافت‌هاى جسم جاى مىگيرد ، آنگاه آن موضع ورم مىكند و نظير اسفنج مىشود كه پر از آب باشد . هرگاه آن موضعى را كه ورم كرده با انگشت فشار دهند جاى انگشت حتى پس از برداشتن گود خواهد ماند . ترشحات مايع نام برده گاهى در جوف بدن از قبيل : مفاصل ، يا سينه ، يا غلاف قلب ايجاد مرضى مىكند كه آن را انصباب يعنى ريزش و در شكم استسقاء مىنامند . مخصوصا در حالات : اوزيما كه در اثر التهاب كليه‌ها نظير گوشت زيادى قرمزى بوجود مىآيد . شيرهء اين گياه ادرار را زياد و پاك مىكند و مايعات مترشحهء و زيادى جسم را بوسيلهء خروج بول از بدن خارج مىنمايد . چون شيرهء اين گياه عرق را تحريك مىكند لذا براى تخفيف تب‌هائى كه بوسيلهء نفاس عارض زنان مىشود داروى مفيدى است . همان تب‌هائى كه احيانا بعد از وضع حمل بوسيلهء التهاب و آلودگى رحم دچار زنان مىشود . طريقهء شيره‌كشى از اين گياه اين است كه : - 20 - گرم از گلهاى خشك آن را در نصف ليتر آبجوش بريزند و در يك روز دو فنجان بزرگ از آن را بياشامند .